خانلو ( 1340 ) على قربان‌خانلو فرزند اصغر در سال 1340 هجرى شمسى در يكى از روستاهاى همدان بنام بادكوه از توابع شهرستان رزن در يك خانواده كشاورز چشم به جهان هستى گشود ، خواندن و نوشتن مختصرى در همان روستا همراه چند نفر از كودكان در يك اتاق چند مترى آموخت ، از آغاز كودكى و نوجوانى براى كمك به معيشت خانواده به كار و زحمت پرداخت بنابراين نتوانست به تحصيل ادامه دهد و بيش از چند كلاس توفيق تحصيل نيافت و مشكلات معيشتى در روستا او را ناگزير به مهاجرت تهران كرد و در اين شهر به تلاش معاش پرداخت تا بتواند چرخ زندگى را بگرداند و از رهگذر كار آزاد معيشت كند . خانلو درباره شعر و شاعرى خود مىگويد تا سيزدهم محرم سال 1380 هيچ‌گاه شعرى نسروده بودم در اين سال براثر خوابى كه ديدم قريحه شاعرى در من به وجود آمد آن هم عنايت خاصّى بود كه مشمول حالم شد و شعر همچون چشمهء جوشانى تراوش نمود ، پس از اين واقعه با راهنمائى يكى از دوستان به انجمن ادبى شعراى ايران كه به رياست استاد كيومرث مهدوى ( خديو ) اداره مىشود راه يافتم و راهنمائىهاى استاد خديو باعث گرديد شعرم شكل گيرد و با قواعد و رموز آن تا حدودى آشنا شوم و در انواع شعر فقط به سرودن دوبيتى بيشتر تمايل دارم و گاهى غزل هم مىسرايم .